Czym jest forfaiting?
2009-06-15
Podczas zakupu wierzytelności terminowych najdłużej działającym narzędziem finansowym na rynku międzynarodowym jest forfaiting. Banki i domy forfaitingowe obsługują handel we Włoszech i Niemczech przy zastosowaniu forfaitingu w największym zakresie. Zbytnia prostota i brak wymogów kompletnej dokumentacji w transakcjach forfaitingu spowodował, że Amerykanie i Kanadyjczycy odnoszą się do tej metody operacji finansowych z dużą nieufnością. Późne lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte to reakcja eksporterów w Niemczech Zachodnich i wymyślenie forfaitingu nie otwierające się na świat rynki krajów z Europy Wschodniej. Płacąc ciężką walutą za importowanie dobra, kraje Europy Wschodniej zdeklarowały, iż nie chcą się rozliczać w oparciu o ograniczenia tradycyjnie funkcjonujących 3 i 6-io miesięcznych okresów rozliczeniowych i oczekują sprzedaży na kredyt pięcio a nawet dziesięcioletni. Ryzyko finansowe i polityczne w handlu z krajami ze wschodu budzi to poważne obawy niemieckich eksporterów. Obawy i nieufności w handlu z blokiem wschodnim u niemieckich banków budziły długie okresy kredytowania przy stałym koszcie zysku. Obaw niemieckich banków nie podzieliły banki szwajcarskie, które z powodzeniem zastosowały forfaiting tj. dyskontowanie wierzytelności wekslowych i innych papierów wartościowych bez regresu do eksportera. Uruchomienie forfaitingu spowodowało rozwój rynku finansowego i w znacznym stopniu przyczyniło się do ożywienia niemieckiej gospodarki. Sukcesy operacji forfaitingowych spowodowały, że w latach siedemdziesiątych do operacji forfaitingowych włączyły się także banki angielskie. Londyn, Frankfurt i Zurich to obecnie główne centra forfaitingu.